
سیمپیچیهای آرمیچر همراه با مواد عایق آنها در معرض گرمای زیاد و نوسانات ناگهانی برق دچار آسیب میشوند. هنگامی که عایق شروع به از دست دادن خاصیت مقاومت خود میکند، این موضوع معمولاً یکی از اولین نشانههای خرابی در سطح قطعه است و معمولاً بسیار زودتر از بروز اتصال کوتاه واقعی بین سیمپیچها یا مشکلات اتصال به زمین ظاهر میشود. بیشتر تیمهای نگهداری بهطور منظم هر چند ماه یکبار با استفاده از مگااهممتر این کاهش تدریجی در مقادیر مقاومت را بررسی میکنند. این کار به تشخیص به موقع مشکلات کمک میکند تا از تبدیل شدن آنها به خرابیهای پرهزینه در آینده جلوگیری شود. بازرسیهای تصویربرداری حرارتی نیز همراه با این آزمونها بسیار مؤثر هستند. این روشها نقاط داغ پنهانی را شناسایی میکنند که ممکن است نشانهٔ جریان نامنظم برق از طریق سیمپیچها یا صرفاً جریان هوا نامناسب در اطراف بدنه موتور باشند. برای بسیاری از مهندسان تولیدی، ترکیب این دو روش تصویر خوبی از سلامت یا مشکلدار بودن سیمپیچهای حیاتی ارائه میدهد.
برینگها با حفظ تراز صحیح روتورها و کاهش اصطکاک، نقش مهمی در کارایی ماشینآلات ایفا میکنند. زمانی که دستورالعملهای سازنده در خصوص روانکاری رعایت شود، از افزایش دمای بیش از حد و فرسودگی زودهنگام قطعات جلوگیری میشود. هرگونه عدم تراز یا عدم تعادل، باعث ایجاد ارتعاشاتی میشود که به مرور زمان تشدید شده و در نهایت مشکلاتی برای قطعاتی مانند سیمپیچها، جاروبکها و حتی خود کموتاتور ایجاد میکند. به همین دلیل، بررسیهای منظم ارتعاش اهمیت بالایی دارند؛ زیرا به تکنسینها امکان میدهند تا مشکلات مربوط به برینگها یا نقاط نصب آنها را خیلی پیش از تبدیل شدن به مشکلات بزرگتر تشخیص دهند. توزیع یکنواخت بار روی تمام قطعات و رعایت پارامترهای عملیاتی مشخصشده نیز تأثیر بسزایی دارد، نه تنها برای برینگها بلکه به طور کلی برای قابلیت اطمینان سیستم موتور.
احتمالاً موتور در حال از کار افتادن است اگر شاهد گرمایش بیش از حد، مشکلات جرقهزدن و آن علائم آشکار سایش جاروبک باشیم. بیشتر اوقات موتور زمانی داغ میشود که کسی آن را فراتر از ظرفیت کاریاش به کار گیرد، یا هواگردش کافی در اطراف آن وجود نداشته باشد، یا اینکه عایقبندی شروع به از بین رفتن کرده باشد. آن جرقههایی که بین جاروبک و کموتاتور پرتاب میشوند؟ معمولاً این یعنی چیزی در آنجا کثیف است، شاید قطعات درست در جای خود قرار نگرفته باشند، یا صرفاً اینکه جاروبکها بیش از حد ساییده شدهاند. وقتی جاروبکها تا حدود یک سوم اندازه اولیهشان کوچک شدند، زمان تعویض آنها فرا رسیده است، قبل از اینکه اتصال الکتریکی کاملاً قطع شود و شروع به خراشیدن سطح کموتاتور کند. تشخیص این مشکلات در مراحل اولیه از بروز دردهای بزرگتر بعداً جلوگیری میکند و موتور را به جای تبدیل شدن به یک تعمیرات پرهزینه، بهخوبی در حال کار کردن نگه میدارد.
هنگامی که مقاومت عایقی به زیر ۱ مگااهم برسد، معمولاً نشاندهنده این است که عایق به شدت در حال فرسودگی است و احتمال وقوع اتصال کوتاه سیمپیچ یا نقص زمینی را افزایش میدهد. آزمایش منظم با دستگاه مگااهممتر به تعیین حدّ معمول مقادیر اندازهگیری شده کمک میکند و نشان میدهد که وضعیت عایق در طول زمان چقدر بدتر میشود. ماهیت پیشبینانه این آزمون به تیمهای نگهداری اجازه میدهد تعمیرات را در دورههای توقف برنامهریزیشده انجام دهند، نه اینکه در مواقع غیرمنتظره و با خرابیهای ناگهانی مواجه شوند. همراه با بازرسیهای منظم بصری و نظارت بر دمای عملیاتی، این آزمونهای الکتریکی یکی از مهمترین بخشهای ارزیابی سلامت واقعی موتورها در محیطهای صنعتی محسوب میشوند.
برنامههای منظم نگهداری واقعاً تأثیر زیادی در مدت زمان کارکرد موتورها دارند. برای بیشتر سیستمهای صنعتی، بررسی جاروبکها باید حدود هر ۵۰۰ تا ۱٬۰۰۰ ساعت کارکرد انجام شود. زمانی که علائم سایش از حد معمول فراتر رود، تعویض آنها بین ۲٬۰۰۰ تا ۵٬۰۰۰ ساعت لازم میشود که بستگی به میزان فشار کاری موتور دارد. کموتاتور باید حدود هر سه تا شش ماه یکبار با حلالهای مناسب تمیز شود تا رسوبات کربنی از بین بروند و سپس به آرامی پولیش شود تا سطح صاف خود را بازیابد. بلبرینگها نیز بین ۲٬۰۰۰ تا ۸٬۰۰۰ ساعت نیاز به روغنکاری مجدد دارند، اما باید دقیقاً به توصیههای سازنده در مورد نوع و مقدار گریس پایبند بود، زیرا استفاده بیش از حد میتواند مشکلات اضافی گرمایشی ایجاد کند. با رعایت این رویهها، کارخانهها اغلب حدود ۴۵٪ کاهش در توقفهای غیرمنتظره و همچنین صرفهجویی حدود ۳۰٪ در هزینههای تعمیرات در طول زمان تجربه میکنند.
نگهداری مبتنی بر زمان، به برنامههای تعیینشده پایبند است و فارغ از شرایط واقعی تجهیزات، انجام میشود. در مقابل، نظارت مبتنی بر وضعیت به روشی متفاوت عمل میکند و بر اساس اطلاعات لحظهای جمعآوریشده از طریق سنسورهای ارتعاش، فناوری تصویربرداری حرارتی و تحلیل الگوی جریان الکتریکی، سلامت واقعی موتورها را بررسی میکند. تحقیقات نشان میدهد که این رویکردهای مبتنی بر وضعیت میتوانند عمر موتور را حدود ۲۰ تا ۲۵ درصد افزایش دهند و همچنین هزینههای نگهداری را در مقایسه با روشهای قدیمیتر تقریباً ۱۵ درصد کاهش دهند. بهترین نتایج زمانی حاصل میشود که هر دو روش در عمل ترکیب شوند. شرکتها باید همچنان بازرسیهای منظم خود را انجام دهند، اما بهطور همزمان نیز باید بهطور مداوم شاخصهایی مانند دمای بلبرینگها، مقادیر ارتعاش و اندازهگیریهای الکتریکی را زیر نظر داشته باشند. این رویکرد ترکیبی به تشخیص دقیق زمانی که یک دستگاه نیاز به توجه دارد کمک میکند، موجب افزایش مدت زمان کارکرد بدون خرابی ماشینآلات شده و از تلف شدن وقت تکنسینها برای تعمیر قطعاتی که در حال حاضر نیازی به تعمیر ندارند، جلوگیری میکند.
هنگامی که موتورها دچار اضافهبار حرارتی میشوند، معمولاً بسیار زودتر از موعد مورد انتظار دچار خرابی میگردند. اگر ورودیهای هوا مسدود شوند یا بالشتهای خنککننده با گرد و غبار پوشیده شوند، دمای داخل موتور میتواند بین ۱۵ تا ۲۰ درجه سانتیگراد از حد ایمن عملیاتی فراتر رود. این نوع اضافهبار حرارتی باعث تسریع سایش قطعات در تمام سیستم میشود. نگهداری تمیزی سیستمهای خنککننده اهمیت زیادی دارد، زیرا گرد و غبار مانند عایق دور قطعات انباشته شده و گرما را در جایی که نباید به دام میاندازد. محیط اطراف نیز نقش مهمی ایفا میکند. بر اساس اصول پایهای شیمی (قانون آرهنیوس)، هنگامی که دما تنها ۱۰ درجه سانتیگراد از محدوده عادی خود بالاتر رود، مواد عایقی با دو برابر سرعت معمول شروع به تجزیه میکنند. گرما تنها بر عایقها تأثیر نمیگذارد. روغنها و روانکنندهها نیز در دماهای بالا سریعتر تجزیه میشوند، و جاروبکها زودتر فرسوده میشوند؛ بنابراین مدیریت مناسب حرارتی یک ضرورت است، نه یک گزینه، تا موتورها بتوانند بهطور پایدار و قابل اعتماد در طول زمان کار کنند.
موتورها زمانی که در معرض شرایط سختی از قبیل رطوبت، مواد شیمیایی خورنده و انواع ذرات معلق در هوا قرار میگیرند، دیگر طول عمر زیادی نخواهند داشت. آنچه اتفاق میافتد این است که خوردگی روی سطوح کموتاتور و اتصالات الکتریکی ایجاد میشود و باعث میشود تمام قطعات بیشتر تلاش کنند و نقاط داغی به وجود آید که در آنها احتمال خرابی وجود دارد. وقتی گرد و غبار، الیاف یا ذرات فلزی در مس brushها گیر میکنند، به مرور زمان کموتاتور را مانند سوهان روی چوب ساییده و از بین میبرند. و نباید فراموش کرد که لرزش نیز تأثیری مهم دارد. در محیطهایی که لرزش مداوم وجود دارد، ترمینالهای شل در نهایت باعث قوس الکتریکی شده و مشکلات نامنظم در کارکرد موتور ایجاد میکنند. خبر خوب این است که با اقدامات پیشگیرانه سادهای مانند درزبندی مناسب موتورها، اعمال پوششهای محافظ بر روی قطعات حساس و اطمینان از نصب محکم تمام اجزا، میتوان طول عمر موتور را بهطور چشمگیری افزایش داد. این اقدامات ساده به مدت سالها به جای ماهها به کارکرد روان موتورها کمک میکنند.
برای اینکه موتورها مدت زمان بیشتری کار کنند، شرکتها باید بازرسیهای وضعیت، تعمیرات برنامهریزیشده و عادات خوب بهرهبرداری را ترکیب کنند. بسیاری از شرکتها به جای پایبندی سفت و سخت به فواصل زمانی ثابت، اکنون از معیارهای عملکرد واقعی و ابزارهای پیشبینی برای تصمیمگیری درباره زمان نیاز به تعمیرات استفاده میکنند. این رویکرد معمولاً منجر به صرفهجویی در هزینهها و افزایش قابلیت اطمینان سیستمها در طول زمان میشود. یک برنامه تعمیر و نگهداری مناسب باید شامل بررسی منظم جاروها، نظارت بر علائم سایش در کموتاتورها و پیگیری سطح روغنکاری در تمام تجهیزات باشد. هنگامی که شرکتها حسگرهای دما، تشخیصدهندههای ارتعاش و آزمونهای الکتریکی منظم را به برنامه تعمیرات خود اضافه میکنند، اغلب شاهد عمر بسیار طولانیتر موتورها هستند. برخی مطالعات نشان میدهند که این رویکرد میتواند خرابیهای غیرمنتظره را حدود ۴۰ تا ۴۵ درصد کاهش دهد. این بدین معناست که توقفهای تولید کمتری رخ میدهد و عملکرد کلی سیستم بدون وقفههای مداوم بهبود مییابد.
اخبار داغ2026-01-16
2026-01-13
2026-01-09
2026-01-08
2026-01-07
2026-01-04
کپیرایت © 2025 توسط شرکت فناوری انرژی نو دلیکسی (هانگژو) محدودیت شده - سیاست حریم خصوصی